TECHNIKOLUDEK I EMOCJE W RYTMIE TTT

 

W przedszkolu mieszkał robotek, Technikoludek mały,

co uczył dzieci emocji — tych trudnych i tych wspaniałych.

 Gdy ktoś był smutny lub zły, robot mówił:

– T‑t‑t…  zatrzymaj się na chwilkę! (dziecko robi szeroki język za górne zęby i mówi: t‑t‑t)

– Najpierw język szeroko połóż za górne ząbki,

a potem powiedz T! T! T!, jakbyś stukał w klocki. (dziecko powtarza: T! T! T!)

Gdy ktoś się złościł, tupiąc: tup‑tup‑tup, Technikoludek mówił:

– Zróbmy razem TA – TE – TI – TO – TU! (dziecko powtarza sylaby)

A kiedy radość w brzuszku robiła tik‑tik‑tik, robot śmiał się głośno:

– Zróbmy język szeroki, przyklej go tu, wysoko! (dziecko dotyka językiem górnych zębów)

– Emocje są jak kolory — każdy ma swój czas.

Gdy powiesz T‑T‑T, spokój wraca raz‑dwa‑trzy do nas. (dziecko powtarza: t‑t‑t)

A gdy ktoś komuś pomagał, robot świecił jak gwiazda:

– T jak Troska, pamiętaj — ona zawsze się opłaca! (dziecko robi szeroki uśmiech)

I tak w przedszkolu codziennie, wesoło mijał dzień, bo Technikoludek uczył dzieci:

– T jak Troska, T jak Tak, T jak To, że warto być dobrym!

A dzieci powtarzały: TA – TE – TI – TO – TU! (dziecko powtarza sylaby)